Ford Transit Custom

Proefrit: de nieuwe Ford Transit Custom

Met een frisse neus, meer veiligheidsvoorzieningen en een nieuw interieur moet de vernieuwde Transit Custom zijn koppositie in de Europese bestelautoverkopen verdedigen. Met hand en tand, want de concurrentie is hevig. 

Het front van de Ford is een veel rustiger geheel geworden, dat de Custom in lijn brengt met de grote Transit. In het interieur maakten de drukke diagonale vormen plaats voor horizontale lijnen. Heel goed is dat de ventilatie-knoppen niet meer rechts naast de pook zitten, maar nu centraal daarboven. Ford rekent verder af met de kritiek op het kleine display en plaatst in de duurdere modellen een scherm van 8 inch. Fraai, maar het ziet er ook wat kwetsbaar uit. Het nieuwe dashboard biedt veel bergruimte, vooral voor A4-documenten en grote flessen. Wat helaas niet kon worden veranderd, is de grote wielkast waar de bestuurder met zijn linker voet tegenaan zit te schoppen. Dat leed wordt een beetje verzacht door de nieuwe voorstoelen, die door hun ruime verstelbaarheid een veel betere zit bieden. Verder is het veiligheidsniveau verhoogd; het is nu op het niveau van de nieuwe Fiesta.

Goede basismotor
Rijden doet de Transit Custom als vanouds erg goed; wat mij betreft is het met afstand de fijnst sturende bestelauto in zijn klasse. Schakelen met de standaard zesbak is ook al een genoegen. De dit jaar gepresenteerde 2.0 EcoBlue-motor is in de lichtste versie (105 pk/360 Nm) geen sprinter, maar een fijne basismotor die niet direct naar meer power doet verlangen (is er wel: 130 en 170 pk). Maar ook: behoorlijk rumoerig en met flinke resonanties in stuur en stoel. Dit is niet van Ford-niveau en ook onder de maat als je er concurrenten als de Trafic, Proace of Transporter naast zet. Fords reactie dat de testauto’s voorserie-modellen waren, nam ik tijdens de persintroductie maar voor kennisgeving aan. Prijzen maakt Ford in het voorjaar bekend, als de auto’s bij de dealers staan.

Tekst: Jeroen Ekeler, foto’s Ford
 

10034